Bąblowica

Bąblowica jest to choroba wywołana przez tasiemca. Zakażenie tasiemcem bąblowcowym powoduje torbiele w narządach wewnętrznych: w wątrobie, śledzionie, płucach, kościach i mózgu. Wyróżnia się dwie postacie choroby.

W Polsce najczęściej występuje bąblowica jednokomorowa. Głównym żywicielem tasiemca są psy, które wydalają z kałem jaja do gleby. Zarazić się można przez brudne ręce i produkty spożywcze.

Bardzo rzadko występuje bąblowica wielokomorowa o zdecydowanie cięższym przebiegu. Atakuje głównie wątrobę, powodując znaczne jej powiększenie. Przebieg bąblowicy wielokomorowej może przypominać chorobę nowotworową.

Głównym żywicielem tasiemca wywołującego bąblowicę wielokomorową są lisy. Człowiek zaraża się zanieczyszczonymi odchodami lisimi, owocami runa leśnego.

Większość przypadków przebiega bezobjawowo. Torbiele wykrywane są np. w badaniu USG jamy brzusznej zleconym z innego powodu, np. choroby nerek lub rutynowo wykonywanym zdjęciu radiologicznym klatki piersiowej. Czasami w przypadku torbieli w wątrobie pacjenci zgłaszają bóle brzucha zlokalizowane w prawym podżebrzu, a lekarz stwierdza powiększenie wątroby. Torbiel w mózgu dość szybko daje objawy pod postacią bólów głowy, wymiotów. Torbiel bąblowcowa powiększa się o ok. 1 cm na rok. Groźne jest pęknięcie torbieli i wydostanie się zawartości torbieli do tkanek (rozsiew pasożyta w organizmie). Towarzyszy temu gorączka, objawy uczuleniowe, a nawet wstrząs. Torbiel w kości może stać się przyczyną złamania.

Diagnostykę prowadzi się w ośrodkach specjalistycznych na oddziałach lub w poradniach chorób zakaźnych, wykonuje się badania radiologiczne, ultrasonograficzne, czasami tomografię komputerową lub/oraz badania serologiczne (poszukiwanie przeciwciał przeciwko bąblowcowi).

Najbardziej skutecznym sposobem jest całkowite chirurgiczne usunięcie torbieli. Innym sposobem jest leczenie farmakologiczne, głównie albendazolem, które trwa ok. 100 dni i jest prowadzone w formie kilkutygodniowych cykli z przerwami. U dzieci nie stosuje się nakłucia torbieli i podawania środka pasożytobójczego do jej wnętrza. Najlepszym środkiem zapobiegawczym jest przestrzeganie podstawowych zasad higieny, częste mycie rąk, niepodawanie do jedzenia nieumytych owoców leśnych.