Część 1 — Dyktando
Ból brzucha jest jedną z najczęstszych dolegliwości wieku dziecięcego. Ból może być ostry lub przewlekły, napadowy, ciągły czy nawracający. Może wynikać ze schorzeń przewodu pokarmowego albo dotyczyć innych narządów i układów.
Ból brzucha może towarzyszyć zapaleniu płuc, anginie, zapaleniu dróg moczowych, kamicy nerkowej, chorobom metabolicznym i innym. Niekiedy bywa także oznaką alergii na białko mleka krowiego.
W przypadku pojawienia się dolegliwości bólowych brzucha ważne jest szybkie ustalenie, czy jest on wynikiem schorzenia wymagającego szybkiej interwencji chirurgicznej, czy też może być leczony zachowawczo.
Przyczyny bólów brzucha i częstość ich występowania zależą od wieku.
Bóle dające obraz ostrego brzucha (wzdęty, twardy brzuch, często z towarzyszącą gorączką i wymiotami), wymagają szybkiej diagnostyki i interwencji chirurgicznej. Ich przyczyną jest zazwyczaj poważna choroba.
Taki ból może wywołać wgłobienie jelit, wada rozwojowa jelit, uwięźnięta przepuklina, zapalenie wyrostka robaczkowego, guzy jamy brzusznej czy zapalenie pęcherzyka żółciowego.
Ponadto w każdej grupie wiekowej spotykamy się z bólami niechirurgicznymi - czynnościowymi, organicznymi i psychogennymi.
U niemowląt przeważają bóle czynnościowe, występujące pod postacią tak zwanej kolki jelitowej.
Spotykane są u około 60% maluszków - pojawiają się w pierwszych tygodniach życia i ustępują po 3 miesiącu.
W czasie napadu dziecko jest bardzo niespokojne, płacze, ma napięty brzuszek, podkurcza nóżki, niechętnie ssie.
W przypadku przewlekłych zaparć lekarz po dokładnym palpacyjnym zbadaniu jamy brzusznej, powinien zlecić badanie USG i wykonać badanie per rectum.