Część 1 — Dyktando
Zatrzymanie moczu może być ostre lub przewlekłe. Ostre zatrzymanie moczu to sytuacja, która pojawia się nagle i najczęściej jest to całkowita niemożność oddania moczu.
W przypadku przewlekłego zatrzymania moczu zostaje zachowana częściowo zdolność do oddawania moczu, ale pewna ilość moczu pozostaje w pęcherzu, czyli nie dochodzi do całkowitego opróżnienia pęcherza.
Do głównych przyczyn zatrzymania moczu zaliczamy przeszkody w odpływie moczu, przyczyny infekcyjne lub zapalne, przyczyny neurologiczne, powikłania pooperacyjne, osłabienie mięśni pęcherza moczowego oraz stosowanie niektórych leków.
Zatrzymanie moczu występuje zdecydowanie częściej u mężczyzn niż u kobiet i wzrasta gwałtownie w miarę starzenia.
Nagłe zatrzymanie moczu to stan, który wymaga pilnej konsultacji z lekarzem.
W sytuacji podejrzenia jego wystąpienia należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza POZ, lekarza urologa lub na SOR.
Ostre zatrzymanie moczu rozpoznaje się na podstawie objawów podawanych przez chorego. Podczas badania brzucha można wyczuć pomiędzy spojeniem łonowym a pępkiem powiększony pęcherz moczowy, który jest bolesny.
U wszystkich chorych z zatrzymaniem moczu lekarz przeprowadza badanie palcem przez odbytnicę, a u kobiet badanie ginekologiczne.
W ostrym zatrzymaniu moczu należy pilnie zapewnić odpływ moczu z pęcherza. Zwykle polega to na wprowadzeniu cewnika do pęcherza przez cewkę moczową.
Jeżeli nie da się tego zrobić, to wykonuje się nakłucie pęcherza przez skórę nad spojeniem łonowym i wprowadza cewnik do pęcherza przez takie nakłucie.