Część 1 — Dyktando
Zerwanie ścięgna Achillesa jest poważnym urazem narządu ruchu, który najczęściej występuje u osób aktywnych fizycznie. Do uszkodzenia dochodzi zazwyczaj podczas nagłego skoku, gwałtownego przyspieszenia lub zmiany kierunku biegu. Pacjent często odczuwa nagły, silny ból w okolicy pięty, któremu może towarzyszyć uczucie „uderzenia” w tylną część nogi.
Obraz kliniczny obejmuje nagły, przeszywający ból w okolicy guza piętowego, często opisywany przez pacjentów jako uczucie kopnięcia w tylną część podudzia. W badaniu przedmiotowym stwierdza się przerwanie ciągłości ścięgna, obrzęk, krwiak podskórny oraz znaczne ograniczenie funkcji zginania podeszwowego stopy. Charakterystycznym objawem jest dodatni test Thompsona, polegający na braku ruchu zgięcia podeszwowego podczas uciskania mięśnia brzuchatego łydki.
Charakterystycznym objawem jest niemożność stania na palcach chorej kończyny.
Rozpoznanie potwierdza się na podstawie badania klinicznego oraz badań obrazowych, takich jak ultrasonografia lub rezonans magnetyczny.
Ultrasonografia umożliwia ocenę stopnia uszkodzenia oraz obecności krwiaka, natomiast rezonans magnetyczny dostarcza szczegółowych informacji dotyczących lokalizacji i rozległości przerwania włókien ścięgnistych.
Postępowanie terapeutyczne może mieć charakter zachowawczy lub operacyjny. Leczenie nieoperacyjne polega na unieruchomieniu kończyny w pozycji zgięcia podeszwowego, używaniu ortezy lub gipsu. Natomiast leczenie chirurgiczne ma na celu zeszycie przerwanych końców ścięgna. Niezależnie od wybranej metody kluczowe znaczenie ma kompleksowa rehabilitacja, warunkująca odzyskanie pełnej funkcji narządu ruchu oraz minimalizująca ryzyko powikłań.