Część 1 — Dyktando
Skomplikowana budowa nadgarstka sprawia, że jego urazy również mogą być bardzo skomplikowane. Do najczęstszych należy jego złamanie.
Na nadgarstek składają się dwa główne stawy - promieniowo-nadgarstkowy oraz śródnadgarstkowy. Złamanie nadgarstka może obejmować uraz każdej ze znajdujących się w nim ośmiu kości, a także końców kości promieniowej lub łokciowej. Zazwyczaj jako złamany nadgarstek określa się uszkodzenie obwodowego końca kości promieniowej.
Do złamania ręki w nadgarstku najczęściej dochodzi na skutek upadku na wyprostowaną rękę, na co szczególnie narażone są osoby w średnim i starszym wieku. To także stosunkowo częsty uraz wśród osób uprawiających sport, zwłaszcza bieganie, jazdę na nartach, rolkach lub deskorolce, a także u dzieci.
W zależności od siły i mechanizmu urazu może dojść do złamania nadgarstka z przemieszczeniem lub bez.
Wskazujące na złamanie nadgarstka objawy mogą być bardzo różnorodne. Zazwyczaj obejmują one ból o różnym nasileniu, obrzęk, zasinienie, zniekształcenie stawu — złamana ręka w nadgarstku może być nienaturalnie wykrzywiona, drętwienie palców i ograniczenie ruchomości dłoni.
Diagnozowaniem i leczeniem złamań nadgarstka zajmuje się specjalistyczna poradnia chirurgii ręki.
Leczenie złamanej ręki w nadgarstku wymaga od specjalisty dużej precyzji, pozwalającej na prawidłowe nastawienie kości i odtworzenie powierzchni stawowych. Jest to szczególnie ważne w przypadku złamań w obrębie kości łódeczkowatej, przy których często dochodzi do różnego typu powikłań utrudniających proces leczenia. Czasem konieczne są bardziej skomplikowane zabiegi, w tym przeszczep tkanki kostnej.