Część 1 — Dyktando
Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy to pojawienie się wrzodów trawiennych w żołądku lub dwunastnicy. Wrzód trawienny to ograniczony ubytek błony śluzowej, któremu towarzyszy naciek zapalny i martwica. Wrzody trawienne powstają w dwunastnicy i żołądku, w dolnej części przełyku i pętli dwunastnicy. Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy jest wynikiem zaburzeń pomiędzy czynnikami agresywnymi (kwas solny, pepsyna) i obronnymi (prawidłowo ukrwiona, pokryta śluzem błona śluzowa). Helicobacter pylori produkuje toksyny uszkadzające komórki błony śluzowej i wywołujące jej zapalenie. Prowadzi to do zwiększonego wydzielania hormonu gastryny, zwiększa się wydzielanie kwasu solnego w żołądku i powoduje w końcu wrzody żołądka i dwunastnicy. Do zakażenia dochodzi drogą pokarmową, jednak nie u wszystkich zakażonych stwierdza się wrzody w żołądku lub dwunastnicy. Choroba wrzodowa może powstać jako skutek uboczny działania leków przeciwzapalnych. W powstaniu wrzodów żołądka i dwunastnicy odgrywają rolę czynniki genetyczne, a także palenie papierosów. Do głównych objawów wrzodów żołądka i wrzodów dwunastnicy należy ból o piekącym charakterze i dyskomfort w nadbrzuszu występujące na czczo lub 1-3 godziny po posiłku, ustępujące po spożyciu pokarmu lub zażyciu leków. Mogą występować inne dolegliwości takie jak uczucie pełności lub rozpierania po posiłkach, a nawet wymioty. W razie występowania takich objawów należy zgłosić się do lekarza w celu przeprowadzenia podstawowej diagnostyki: gastroskopii, testów na obecność Helicobacter pylori. Choroba wrzodowa może prowadzić do poważnych, a czasem nawet zagrażających życiu powikłań: krwawienie, niedokrwistość, perforacja.