Część 1 — Dyktando
Według badań epidemiologicznych Polska jest krajem o niskim wskaźniku występowania chorób pasożytniczych przewodu pokarmowego.
Do najczęstszych robaczyc u dzieci należą owsica i lamblioza. Wiek dziecięcy sprzyja zakażeniom pasożytniczym głównie z powodu bliskich kontaktów z rówieśnikami (żłobki, przedszkola), zabaw w brudnych piaskownicach, braku nawyku mycia rąk przed jedzeniem czy po skorzystaniu z toalety. Nie bez znaczenia jest niedojrzały w pełni układ odpornościowy dziecka.
Owsica jest najczęściej występującą chorobą pasożytniczą. Najczęściej występuje u dzieci przedszkolnych i szkolnych. Chorobę wywołuje owsik, a źródłem zakażenia jest człowiek. Pasożyty występują w przewodzie pokarmowym. W nocy samice w okolicy odbytu składają jaja, które dojrzewają i po kilku godzinach są zdolne do ponownego zakażenia.
Skóra okolicy odbytu jest podrażniona, zakażona. Drapiąc tę okolicę, człowiek może przenieść jaja bezpośrednio do ust lub rozsiewać je w środowisku. Zarażenie owsikami może przebiegać bezobjawowo lub sprawiać dolegliwości. Objawy zależą od intensywności zarażenia, czasu trwania i wrażliwości osobniczej.
Choroba może mieć przebieg całkowicie bezobjawowy. Częściej chorzy skarżą się na wiele niecharakterystycznych dolegliwości. Należą do nich: nocny świąd okolicy odbytu, brak apetytu, bladość skóry, cienie pod oczyma. Dość często obserwuje się nadpobudliwość nerwową: częsty płacz bez powodu, zgrzytanie zębami, obgryzanie paznokci, trudności w skupieniu uwagi, bezsenność. Świąd skóry powoduje drapanie, które może sprzyjać stanowi zapalnemu skóry.
W diagnostyce istotną rolę odgrywa obserwacja kału oraz badanie wymazu z odbytu. Wymaz z odbytu pobiera się metodą przylepca celofanowego lub za pomocą szklanej bagietki owiniętej celofanem, wcześniej rano przed myciem. Poszukuje się jaj pasożyta. Może być konieczne powtarzanie badania (3-krotne pozwala wykryć 90% inwazji). Zwykłe badanie parazytologiczne kału na obecność jaj jest mniej przydatne.
Leczenie należy prowadzić u wszystkich członków rodziny. Polega na podawaniu leków przeciwpasożytniczych (albendazolu, mebendazolu lub pyrantelu) i odpowiednim postępowaniu higienicznym (krótko obcięte paznokcie, częsta zmiana bielizny, spanie w obcisłej piżamce, dokładne mycie rąk). Zaleca się dietę z ograniczeniem węglowodanów i bogatą w białko i błonnik.