Glistnica

Glistnica jest chorobą spowodowaną glistą ludzką. Pasożyt żyje w jelicie człowieka 10-24 miesięcy. Do zarażenia dochodzi drogą pokarmową (choroba brudnych rąk), żywicielem pasożyta w przyrodzie jest człowiek.

Po spożyciu jaj glisty (niemyte truskawki, sałata) larwa uwalnia się z otoczki jaja w jelicie cienkim. Przez naczynia krwionośne wędruje do wątroby i płuc. Po około 10 dniach jest wykrztuszana z płuc i wraca do jelita cienkiego. Okres wylęgania wynosi 60-70 dni, ale pierwsze objawy mogą się pojawić po kilku godzinach od zakażenia.

Objawy zależą od miejsca pobytu glisty w ustroju człowieka. W glistnicy mogą występować: zgrzytanie zębami, stany podgorączkowe, suchy kaszel, wymioty.

Pomocne w rozpoznaniu jest badanie morfologii krwi obwodowej z rozmazem, które może wykazać obecność eozynofili (czyli krwinek kwasochłonnych) w krwi obwodowej oraz nacieków w płucach. Badanie parazytologiczne kału na obecność jaj (badanie bezpośrednie) może dać wynik ujemny. W kale lub wymiocinach można stwierdzić postacie glisty ludzkiej. Badania serologiczne mają ograniczone zastosowanie.

W leczeniu stosuje się leki przeciwpasożytnicze: albendazol lub mebendazol. Skuteczność pojedynczej kuracji wynosi 80-90%. Do leczenia upoważnia stwierdzenie w kale nawet jednego jaja glisty ludzkiej. Kontrolne badanie kału przeprowadza się 2 tygodnie po kuracji. W czasie kuracji zaleca się dietę ubogą w węglowodany (mniejsze odżywienie glisty) i bogatą w białko.

Domowe sposoby leczenia (kwaśna kapusta, śledzie) zwiększają ryzyko podrażnienia glist, co może prowadzić do poważnych powikłań np. glisty mogą spowodować niedrożność przewodu pokarmowego z koniecznością interwencji chirurgicznej. Glistnicy zapobiega się, stosując podstawowe zasady higieny.