Gruźlica

Gruźlica jest chorobą zakaźną (bakteryjną) i zaraźliwą. Jest chorobą wielonarządową, atakuje wszystkie narządy i tkanki, najczęściej jednak układ oddechowy. Najczęstszym źródłem zakażenia jest chory człowiek na gruźlicę, rzadziej chore na gruźlicę bydło i tylko wyjątkowo inne zwierzęta.

Początek choroby jest zazwyczaj skryty, podstępny, a jej naturalny (bez leczenia) przebieg jest przewlekły z okresami remisji i zaostrzeń. Objawy w gruźlicy mogą mieć charakter ogólnoustrojowy i miejscowy związany z atakowanym narządem.

Z objawów ogólnoustrojowych do najczęstszych należą: stany podgorączkowe i gorączka, nocna potliwość, osłabienie, brak apetytu i utrata masy ciała. Kaszel jest najczęstszym objawem miejscowym, co jest związane z najczęstszą lokalizacją choroby w układzie oddechowym.

Kaszlowi może towarzyszyć odkrztuszanie śluzowej lub śluzowo-ropnej plwociny.

U niektórych chorych w plwocinie znajduje się krew, a w zaawansowanej gruźlicy płuc krwioplucie może być obfite. Mogą występować także krwotoki płucne. U pacjentów z rozległymi zmianami w płucach może występować duszność.

Objawy gruźlicy pozapłucnej nie są zwykle charakterystyczne dla tej choroby. Zależą od lokalizacji zmian. Na przykład może nastąpić zwłóknienie opłucnej, błony pokrywającej płuca i wyścielającej wewnątrz klatkę piersiową.

U niektórych chorych rozwija się skrobiawica, choroba, która polega na gromadzeniu się w tkankach i narządach nierozpuszczalnego białka. Leczenie dzieli się na dwie fazy - intensywną, która trwa krócej i obejmuje więcej leków, i kontynuację, która trwa dłużej.

Przy odpowiednim leczeniu występuje faza rekonwalescencji.

W przypadku gruźlicy problemem bywa lekooporność. Jednocześnie bywa u osób, u których wykrywane są prątki lekooporne.