Część 1 — Dyktando
Niestabilna dusznica bolesna, to jest forma ostrego zespołu wieńcowego, która powoduje przypadkowy lub nieprzewidywalny ból w klatce piersiowej w wyniku częściowego zablokowania tętnicy zaopatrującej serce.
W przeciwieństwie do stabilnej dusznicy bolesnej ból lub dyskomfort związany z niestabilną dusznicą bolesną często pojawia się podczas spoczynku, trwa dłużej, nie można go złagodzić za pomocą leków i nie jest związany z żadnym oczywistym czynnikiem wyzwalającym, takim jak wysiłek fizyczny lub stres emocjonalny. Konieczna jest natychmiastowa pomoc.
Niestabilna dusznica bolesna jest „niestabilna”, ponieważ objawy mogą występować częściej niż zwykle, bez dostrzegalnego wyzwalacza i mogą utrzymywać się przez długi czas.
Klasyczne objawy dusznicy bolesnej to ucisk lub ból w klatce piersiowej, czasem ściskający lub „ciężki”, który często promieniuje do żuchwy lub lewego ramienia.
Niestabilna dławica piersiowa jest najczęściej spowodowana faktycznym pęknięciem blaszki miażdżycowej w tętnicy wieńcowej.
Pęknięcie blaszki miażdżycowej i skrzepy krwi, które prawie zawsze są związane z pęknięciem, tworzą częściową blokadę tętnicy. Może to stworzyć wzór „jąkania”, gdy skrzep krwi rośnie i kurczy się, powodując dusznicę bolesną, która pojawia się i znika w nieprzewidywalny sposób.
Leki stosuje się w celu złagodzenia bólu w klatce piersiowej i związanego z nim niedokrwienia. Podawane są również leki zapobiegające tworzeniu się skrzepów krwi w dotkniętej chorobą tętnicy.
Istnieją trzy główne rodzaje leków stosowanych w leczeniu niestabilnej dławicy piersiowej: przeciwniedokrwienne, przeciwpłytkowe i przeciwzakrzepowe.
Po ustabilizowaniu się za pomocą leków kardiolog zdecyduje, czy pacjent wymaga interwencji inwazyjnej, zwykle angioplastyki ze stentowaniem.