Część 1 — Dyktando
Odwarstwienie siatkówki to poważna choroba gałki ocznej, która może szybko doprowadzić do całkowitej utraty wzroku.
Polega ona na odłączeniu większości jej warstw od leżącego bliżej zewnętrznej ściany gałki ocznej nabłonka barwnikowego siatkówki i naczyniówki, a następnie uniesieniu siatkówki do ciała szklistego.
Ryzyko odwarstwienia siatkówki wzrasta z wiekiem, ale nie jest to jedyny czynnik decydujący. Na choroby narażone są również osoby krótkowzroczne, po operacjach zaćmy i diabetycy, którym grozi retinopatia proliferacyjna.
Czynnikiem sprawczym odwarstwienia siatkówki mogą być również urazy w obrębie gałki ocznej, tylne odłączenie ciała szklistego, guzy naczyniówki lub stany zapalne oka.
Charakterystycznym objawem odwarstwienia siatkówki są zaburzenia ostrości widzenia. Chory ma błyski przed oczami a widziany obraz jest zacieniony. Większość osób skarży się na ubytek pola widzenia.
Przyjmuje on postać „zasłony”, która pojawia się o różnych porach dnia. Symptomy wskazane przez chorego traktuje się jako objawy subiektywne, czyli będące jego prywatnymi odczuciami. Inne może zobaczyć jedynie lekarz w badaniu przedmiotowym.
Odwarstwienie siatkówki może być leczone jedynie operacyjnie. Choroba nieleczona prowadzi do całkowitej ślepoty. W trakcie zabiegu chory ma zakładaną opaskę ze specjalną kształtką, która pozwala zbliżyć na nowo siatkówkę sensoryczną do nabłonka.
Operacją bardziej inwazyjną jest zabieg witrektomii przeprowadzany wewnątrz gałki ocznej, który polega na usunięciu zmian przyczyniających się do odwarstwienia i zabezpieczeniu gałki ocznej przed ponownym nawrotem choroby.
Zabiegi operacyjne uzupełnia się laseroterapią lub krioterapią. Przy odwarstwieniu centralnej części siatkówki aby zachować ostrość widzenia operacja może być przeprowadzona natychmiast.