Część 1 — Dyktando

Rak jądra


W Polsce wykrywa się rocznie około 800 przypadków raka jądra.

Do czynników ryzyka zachorowania na raka jądra należą: zdiagnozowany wcześniejszy nowotwór w drugim jądrze, wnętrostwo (niezstąpienie jąder) — nawet jeśli jądro zostało prawidłowo odprowadzone.

Rak jądra jest nowotworem o dobrym rokowaniu pod warunkiem odpowiedniego leczenia. Czynnikiem skutecznej terapii jest wykrycie guza jądra na wczesnym etapie zaawansowania.

Najczęstszym objawem raka jądra jest niebolesne powiększenie jądra, któremu niekiedy może towarzyszyć zaczerwienienie skóry moszny.

Pierwszy niepokojący objaw stanowi niebolesna masa, niedająca się oddzielić od jądra. Ta cecha odróżnia guz nowotworowy jądra od zapalenia najądrza.

Potencjalnym symptomem choroby może być uczucie ciężaru w mosznie, a także szybko narastające powiększenie moszny wskutek gromadzenia się w niej płynu. Uzasadniony niepokój powinien budzić ból i dyskomfort w obrębie moszny. Powiększenie części lub całego jądra z wyczuwalnym guzem jest niepokojącym objawem i powinno skłonić chorego do wizyty u urologa. Powiększone jądro jest twarde, wyraźnie cięższe i z reguły niebolesne.

Rak jądra dość szybko daje przerzuty, zdarza się, że chory nie przyznaje się do obecności guza lub go bagatelizuje.

W wielu krajach zaleca się młodym mężczyznom samobadanie jąder raz w miesiącu, analogicznie do samokontroli piersi, którą powinny przeprowadzać kobiety.