Część 1 — Dyktando
Rumień wędrujący pojawia się w wyniku ukąszenia kleszcza, jako widoczna zmiana na skórze. Rumień wędrujący jest pierwszym symptomem wskazującym na duże prawdopodobieństwo zakażenia organizmu krętkami Borrelia burgdorferi.
Jeśli rumień wędrujący nie zostanie wcześnie rozpoznany lub nie zostanie zauważony w ogóle, osoba ukąszona przez kleszcza może nie wiedzieć, że jest zakażona. Zmiana skórna nie zawsze występuje u osób ukąszonych przez kleszcza.
Część z nich, a jest to nawet do 50 proc. chorujących, nie dostrzega charakterystycznej zmiany skórnej u siebie lub rumień wędrujący nie występuje. Tym samym borelioza może nie zostać wykryta w organizmie przez lata, co w efekcie prowadzi do zbyt późnego zdiagnozowania tej przewlekłej choroby.
Rumień wędrujący przybiera formę wysypki na skórze w miejscu ukąszenia przez kleszcza. Bakterie wywołujące boreliozę to krętki. Wraz z ukąszeniem przez kleszcza wnikają one do organizmu. Zmiana skórna ma postać okręgu o czerwonym kolorze (potocznie — zaczerwienienie).
Rumień może powiększać się stopniowo, obszar zaczerwienienia skóry obejmuje zazwyczaj 5 cm średnicy oraz posiada charakterystyczną obwódkę. Rumień pojawia się w miejscu ukąszenia kleszcza, ale bywa, że zmienia swoje położenie na skórze (rodzaj przerzutu) i może również odbiegać od typowego opisu.
Charakterystycznymi cechami dla rumienia wędrującego są: zmiana skórna, która może mieć podwyższoną temperaturę (uczucie ciepła w miejscu zaczerwienienia), występujące swędzenie wraz z pieczeniem ukąszonego miejsca, pojawienie się wykwitów skórnych wypełnionych surowiczym płynem, obwódki o różowej lub fioletowej barwie otaczające rumień, występujące uczucie zmęczenia, bóle głowy wraz z bólami mięśni i stawów, podniesiona temperatura ciała, powiększone węzły chłonne.
Rumień wędrujący jest pierwszym symptomem świadczącym o rozwoju choroby odkleszczowej, zwanej boreliozą. Borelioza rozpoznana zbyt późno może być przyczyną stanów zapalnych organizmu obejmujących stawy, serce, mózg. Choroba ta, nieleczona, może być nawet przyczyną śmierci (neuroborelioza). Leczenie u dorosłych polega na podawaniu określonych antybiotyków, trwa przez kilka tygodni pod okiem lekarza prowadzącego leczenie.