Rzeżączka

Opisywana w literaturze klinicznej jako infekcja wywołana przez Neisseria gonorrhoeae, charakteryzuje się zdolnością do błyskawicznego kolonizowania narządów płciowych, odbytnicy, a niekiedy gardła. Adhezja do komórek gospodarza inicjuje kaskadę prowadzącą do ropnych wycieków, piekącego bólu oraz stanu zapalnego. Nieleczona choroba może prowadzić do rozsiewu bakterii drogą krwionośną skutkującego zapaleniem stawów, wsierdzia bądź opon mózgowo-rdzeniowych, co w skrajnych przypadkach grozi poważnymi powikłaniami zdrowotnymi.

Rozpoznanie opiera się na mikroskopowym uwidocznieniu dwoinek wewnątrz leukocytów wielojądrzastych oraz metodach amplifikacji kwasów nukleinowych umożliwiających wykrycie patogenu w stadium bezobjawowym.

Leczenie staje się coraz trudniejsze z powodu narastającej oporności szczepów na cefalosporyny oraz fluorochinolony, dlatego terapia musi być zgodna z aktualnymi wytycznymi epidemiologicznymi.

Profilaktyka obejmuje konsekwentne stosowanie prezerwatyw, edukację seksualną i wczesne reagowanie na niepokojące symptomy, ponieważ infekcja może długo przebiegać bezobjawowo.