Część 1 — Dyktando
Lekarz ma obowiązek zachowania w tajemnicy informacji związanych z pacjentem, które uzyskał w związku z wykonywaniem zawodu.
Istota tajemnicy lekarskiej sprowadza się zatem do zakazu ujawniania informacji dotyczących pacjenta osobom trzecim, nie tylko obcym, ale także członkom jego rodziny, krewnym, przyjaciołom, personelowi medycznemu niezaangażowanemu bezpośrednio w opiekę nad pacjentem.
Tajemnica lekarska obejmuje wszelkie informacje zdobyte podczas opieki medycznej nad pacjentem.
Będą to między innymi wszystkie diagnozy, wyniki badań, historia medyczna, zalecenia terapeutyczne i przepisane leki.
Głównym celem tajemnicy lekarskiej jest ochrona prywatności pacjenta, który ma prawo do zachowania swoich informacji medycznych wyłącznie dla siebie. Tajemnica lekarska ma w ten sposób zapewnić pacjentowi zaufanie wobec lekarza.
Dając poczucie bezpieczeństwa tajemnica lekarska sprzyja szczerej komunikacji z lekarzem oraz swobodnemu wypowiadaniu się na temat problemów zdrowotnych, co ułatwia właściwą diagnozę i leczenie.
Pracownicy służby zdrowia, w tym lekarze, pielęgniarki, farmaceuci i inni pracownicy medyczni, są zobowiązani do przestrzegania tajemnicy lekarskiej, a ujawnienie informacji medycznych osobom trzecim, bez zgody pacjenta, może skutkować sankcjami prawnymi i zawodowymi.
Utrzymywanie tajemnicy lekarskiej zapobiega nieuprawnionemu dostępowi do informacji medycznych, a to pomaga uniknąć przypadków nadużyć lub szkody dla pacjenta.
Obowiązek dochowania tajemnicy lekarskiej wynika nie tylko z etyki zawodowej lekarzy, ale także z przepisów prawa.