Tężyczka

Tężyczka to nadmierna pobudliwość nerwowo-mięśniowa, czego głównym objawem są niekontrolowane skurcze mięśni. Stan ten spowodowany jest zbyt niskim poziomem wapnia we krwi, często towarzyszy mu niedobór magnezu. Wapń bierze udział w procesach przekazywania impulsów nerwowych oraz warunkuje zachowanie równowagi między procesami pobudzania i hamowania w korze mózgu. Zaburzenia jonowe zaburzają przebieg tych procesów.

Wyróżnia się dwa rodzaje tężyczki: tężyczka jawna i tężyczka utajona. Tężyczka utajona, mimo że występuje dość często, rzadko jest rozpoznawana. Nie istnieje bowiem żaden objaw, który byłby charakterystyczny wyłącznie dla tej choroby.

Tężyczka występuje często po usunięciu gruczołu tarczycy. Za niedobór wapnia odpowiada też mała jego podaż w diecie, zaburzenia wchłaniania w jelicie, niedobór witaminy D, choroba trzustki, zbyt duże wydalanie wapnia z moczem.

Może być również skutkiem niedoczynności przytarczyc czy też może być powiązana z celiakią. Często występuje wraz z innymi chorobami, jak niewydolność nerek czy zapalenie trzustki itp. Tężyczka występuje w przebiegu wielu chorób, wystarczy wymienić m.in. niedoczynność przytarczyc, ostre zapalenie trzustki, stosowanie leków moczopędnych z grupy diuretyków pętlowych, niewydolność nerek czy zespół lizy guza.

Leczenie tężyczki odbywa się w szpitalu - ze względu na to, że może dojść do zamknięcia krtani, choroba zagraża życiu i zwykle wystarczy podanie wapnia.

Aby zapobiec pojawieniu się tężyczki, należy stosować dietę bogatą w wapń.