Toksokaroza

Toksokaroza jest spowodowana przez larwy glisty psiej lub kociej (Toxocara canis, Toxocara cati). Zarażone zwierzęta wydalają jaja pasożytów z kałem. Dzieci zarażają się przez brudne ręce, np. podczas zabaw w piaskownicy. Czasami zjadają piasek. Źródłem zakażenia mogą być niemyte warzywa i owoce.

Larwy glisty psiej i kociej wędrują w organizmie człowieka i mogą w nim przeżyć ok. 10 lat.

Zarażenie nie przenosi się z człowieka na człowieka.

Większość zakażonych nie ma żadnych objawów klinicznych. U części z nich mogą występować bóle brzucha, nudności, gorszy apetyt, stany podgorączkowe, zmiana dotychczasowego zachowania.

Ponieważ glisty psie i kocie nie przebywają w przewodzie pokarmowym człowieka, nie można ich wykryć badaniem kału. Po kilku latach od zarażenia może dojść do uszkodzenia wzroku. Pacjenci zgłaszają gorsze widzenie jednym okiem, skarżą się na mroczki. Może dojść do utraty widzenia. Chorobę rozpoznaje okulista, oceniając dno oczu. Podejrzenie toksokarozy może nasunąć stwierdzenie w obrazie morfologicznym krwi obwodowej zwiększonej liczby krwinek białych (leukocytozy) i wysokiego odsetka krwinek kwasochłonnych. Rozpoznanie potwierdza obecność we krwi przeciwciał skierowanych przeciwko antygenom glisty psiej lub kociej.

Leczenie polega na podawaniu leków przeciwpasożytniczych. Oczna postać toksokarozy wymaga leczenia w szpitalu. Badanie okulistyczne należy przeprowadzać regularnie u chorych, u których rozpoznano toksokarozę. Zmiany oczne są z reguły nieodwracalne. Zapobieganie toksokarozie polega na odrobaczaniu zwierząt domowych i przestrzeganiu zasad higieny.