Część 1 — Dyktando
Wątroba znajduje się w prawej górnej części jamy brzusznej, bezpośrednio pod kopułą przepony, gdzie pełni funkcje absolutnie kluczowe dla homeostazy ustrojowej. Wątroba składa się z czterech płatów: prawego, lewego, czworobocznego i ogoniastego, których budowa tworzy złożoną, precyzyjnie zorganizowaną strukturę.
Podstawową jednostką funkcjonalną wątroby jest zrazik wątrobowy, utworzony z wyspecjalizowanych komórek zwanych hepatocytami, odpowiedzialnych za syntezę białek oraz metabolizm lipidów i węglowodanów.
Do wątroby doprowadzają krew dwie naczyniowe magistrale: tętnica wątrobowa, niosąca krew utlenowaną, oraz żyła wrotna, doprowadzająca krew bogatą w składniki odżywcze z przewodu pokarmowego.
Żółć transportowana jest przez przewód wątrobowy, który odprowadza ją do dróg żółciowych. Pomiędzy hepatocytami powstają kanaliki żółciowe i służą do zbierania żółci, która następnie przepływa do przewodzików i przewodów żółciowych, tworzących niezwykle delikatną i podatną na uszkodzenia sieć kanalików.
Zraziki wątrobowe mają zazwyczaj kształt wieloboczny i składają się z hepatocytów, sinusoid wątrobowych zwanych także zatokami, fagocytarnych komórek oraz drobnych przewodzików żółciowych.
Dodatkowo wątroba wykazuje zdolność regeneracyjną, co oznacza, że nawet znaczne ubytki miąższu mogą zostać nadrobione dzięki intensywnej proliferacji hepatocytów. Regeneracja kompensacyjna zapewnia wątrobie możliwość odbudowy po urazach, zatruciach i procesach zapalnych.