Część 1 — Dyktando
Spojówka należy do narządów ochronnych oka. To przezroczysta błona, która pokrywa od wewnątrz powieki i przechodzi na przednią powierzchnię gałki ocznej. Spojówka kończy się na granicy z przezroczystą rogówką. W przypadku zapalenia bakteryjnego oko jest mocno zaczerwienione, występuje ropna bądź śluzowo-ropna wydzielina oraz takie objawy, jak pieczenie i uczucie piasku pod powiekami. Choroba zwykle dotyczy obojga oczu, chociaż jedno oko może zostać zajęte 1-2 dni później. Infekcje wirusowe spojówek przebiegają z zaczerwienieniem oka, łzawieniem, uczuciem dyskomfortu, często ze światłowstrętem, ale bez wydzieliny ropnej. W niektórych przypadkach mogą wystąpić wylewy krwi pod spojówkę.
Dużą grupę pacjentów z zapaleniem spojówek stanowią osoby z zapaleniem alergicznym. U tych chorych typowo występuje świąd, często także obrzęk powiek, intensywne łzawienie i zaczerwienienie. W zapaleniu przewlekłym obserwuje się również śluzową wydzielinę. Najczęstszą postacią alergicznego zapalenia spojówek jest zapalenie sezonowe, występujące zwykle wiosną i latem, w okresie pylenia drzew i traw. Pacjenci uczuleni na roztocza cierpią na całoroczne zapalenie spojówek z nasileniem objawów w czasie jesieni.
Większość zapaleń spojówek, w tym bakteryjnych, ustępuje samoistnie i nie wymaga leczenia, a jedynie obserwacji. Obrzęk powiek oraz świąd można zmniejszyć, stosując chłodne okłady. Pomocne bywa również stosowanie kropli nawilżających bez konserwantów. Krople z antybiotykiem do podawania w bakteryjnym zapaleniu spojówek w części przypadków nie są konieczne, jednak skracają czas występowania objawów.
Przed podaniem jakichkolwiek kropli trzeba delikatnie usunąć zalegającą w worku spojówkowym wydzielinę oraz oczyścić powieki. Przed zakraplaniem i po zakraplaniu leków konieczne jest umycie rąk. Chorzy noszący soczewki kontaktowe powinni na czas leczenia bezwzględnie z nich zrezygnować.