Część 3 — Tekst: Wole guzkowe

67-letnia kobieta z wolem

67-letnia kobieta hospitalizowana w Klinice Chirurgii w celu operacyjnego leczenia wola obojętnego. Ze względu na obciążenie około 30 paczkolatami palenia tytoniu, zgłaszane przez chorą dolegliwości: istotne obniżenie tolerancji wysiłku, kaszel, uczucie świstania w klatce piersiowej, szczególnie nasilające się podczas wysiłku, wysunięto podejrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) i zalecono wykonanie spirometrii. Analiza wartości liczbowych wskazuje na rozpoznanie bardzo ciężkiej obturacji oskrzeli z prawidłową pojemnością życiową. Analizując wynik badania w świetle zaleceń Polskiego Towarzystwa Chorób Płuc, stwierdzono, że badanie wykonano w sposób poprawny i powtarzalny. Proszę zwrócić uwagę na kształt krzywej przepływ-objętość – widoczne jest spłaszczenie zarówno krzywej wdechowej, jak i wydechowej. Najczęstszą przyczyną takiego kształtu krzywej jest zbyt słaby wysiłek oddechowy podczas manewru natężonego wydechu, ale jeżeli badanie wykonano w sposób poprawny i powtarzalny, należy uwzględnić możliwość sztywnej (niezależnej od kierunku zmian ciśnienia) obturacji w centralnych lub górnych drogach oddechowych. Tak też było w tym przypadku.

Analiza badań obrazowych uwidoczniła przyczynę zwężenia dróg oddechowych – było to wole zamostkowe istotnie (do 2,77 mm) zwężające światło tchawicy. Ze względu na charakterystyczny kształt krzywej przepływ–objętość, pomimo stwierdzenia obturacji (FEV1%FVC 25,1%; <1. percentyla) odstąpiono od wykonania próby rozkurczowej. Należy w tym momencie zaznaczyć, że autorzy wspólnych wytycznych ATS i ERS zalecają wykonywanie próby rozkurczowej w każdym przypadku. Okres przedoperacyjny był w przypadku prezentowanej pacjentki powikłany epizodem nagłego zatrzymania krążenia i oddychania, najprawdopodobniej w mechanizmie zachłyśnięcia. Po skutecznej resuscytacji chora była operowana w trybie nagłym i wykonano totalną tyreidektomię. Okres operacyjny i pooperacyjny był niepowikłany.

W celu oceny funkcji układu oddechowego, przed wypisem chorej do domu wykonano ponownie spirometrię.

Ocenia się, że charakterystyczne cechy obturacji górnych/centralnych dróg oddechowych w przebiegu wola można zaobserwować na krzywej przepływ–objętość nawet u 33% chorych. U około 0,7% chorych z wolem dochodzi do tak istotnego upośledzenia drożności dróg oddechowych, że tyreidektomię wykonuje się w trybie ratunkowym. Jeżeli w przebiegu wola dojdzie do zwężenia tchawicy, należy pamiętać o możliwości malacji chrząstek wywołanej długotrwałym uciskiem przez powiększony gruczoł tarczowy, co może prowadzić do przetrwałego zmniejszenia światła tchawicy, dlatego część chorych może wymagać kolejnych interwencji w celu przywrócenia prawidłowej drożności dróg oddechowych.